clubcircuit.be

Zozo, in De Standaard van vandaag komen we wat meer te weten over de dame die minister Anciaux vorige dinsdag vakkundig inleidde:

Haar naam is Fran. Dinsdagavond voorzag ze de speech van minister Anciaux van een inleiding.
Dinsdag, omstreeks 18 uur in Studio 4 van het Flageygebouw. Ongeveer achthonderd leden van de culturele sector wachten op de nieuwjaarstoespraak van minister van Cultuur Bert Anciaux (Spirit). De verwachtingen zijn gespannen. De minister heeft aangekondigd mee te delen waar het op staat. Dan gaat een jonge vrouw achter het katheder staan en leest een volledig A4-tje voor met beleidspunten die nog op apengapen liggen. De 28-jarige Fran Devos, eerder werkzaam bij Corban en Kunst Op Maat, zegt dat ze uit eigen naam handelde.

- Hoe geraakte u in godsnaam op dat podium en waarom greep niemand in?

Ik zei aan een technicus dat ik een inleiding op de speech van de minister zou geven. Hij vroeg of dat afgesproken was en ik heb ‘ja’ gezegd. Toen heeft hij gewoon de microfoon opengedraaid. Aangezien hij Franstalig was en vermoedelijk niet verstond wat ik zei, heeft hij het geluid ook niet dichtgedraaid.

- U sprak achteraf met de minister. Hoe reageerde hij?

Hij vond dat sommige zaken niet echt klopten, maar nam het nogal sportief op. Hij zag mijn actie als wat ze was: een hint om de communicatie met de sector te verbeteren.

- Sprak u in naam van een groepering?

Het was een privé-initiatief. Ik heb dat ook aan Anciaux gezegd, maar hij geloofde me niet.

- Welk punt wou u maken?

Er wordt al een hele tijd geklaagd in de sector, maar vooral onder elkaar en niet tegen de mensen van het beleid. Misschien zijn sommige mensen bang voor hun subsidies. Nochtans liggen de structurele subsidies vast voor vier jaar. Dan zou men toch kunnen spreken. Er bestaat veel onderhuidse frustratie. Een week voor de bijeenkomst werd er druk gepraat over acties. De dag voordien werden ze allemaal afgeblazen.

- Uw toon was kordaat maar beleefd. Een bewuste keuze?

Als je een actie doet, moet het straffer zijn, zegden sommigen achteraf. Maar ik wou geen herrie schoppen. Ik vind dat de communicatie tussen politiek en cultuur beter moet. Anciaux voelt zich aangevallen, maar de sector voelt zich mis begrepen. Ik wou enkele vragen stellen waarvan ik vind dat de sector die zelf wel had mogen stellen.

Wij kunnen Fran alvast geruststellen. Volgende week – op 2 februari – vieren we 10 jaar Clubcircuit met een aantal sprekers uit de sector. Van die gelegenheid willen we graag gebruik maken om een aantal vragen te stellen…

Nijdrop is druk op zoek naar een voorlopig onderkomen. Het gebouw waarin de legendarische club huist, gaat vanaf 1 september onder de sloophamer. Op dat moment zijn de werken aan de nieuwe Nijdrop nog volop aan de gang.

Waar Nijdop intussen met zijn hebben en houden een onderdak moet zoeken, is zeer de vraag. ,,Geen enkele gemeentelijke zaal voldoet”, vertelt coördinator Mike Heyvaert. ,,In de Sint-Pieterszaal in Mazenzele is er onvoldoende ruimte. De Sint-Pauluszaal is te druk bezet en de oude jongensschool in Nijverseel is misschien wel de tofste locatie maar het minst uitgerust. Daar zou vooraf heel veel werk aan zijn”, stelt Heyvaert.
,,Het liefst van al zouden we in de gemeentelijke loods een onderkomen vinden maar dat blijkt voor het gemeentebestuur geen evidentie. Wij hopen over twee weken uitsluitsel te hebben want begin september, onmiddellijk na pOpwijk, is het afgelopen met de oude Nijdrop”, besluit Heyvaert.

Als je dus toevallig ergens een geschikte locatie weet zijn in de buurt van Opwijk, laat het dan weten aan de mensen van Nijdrop. Ze zullen je eeuwig dankbaar zijn.

Ja, natuurlijk lezen jullie nu verder. Deze mail kregen we binnen:

Gratis en toch legaal muziek downloaden en verspreiden? Het kan …

De platenmaatschappijen vechten een verwoede strijd tegen het illegaal downloaden van muziek. Terecht of onterecht? Over deze discussie zijn al heel wat liters inkt gevloeid, en wij willen hier geen standpunt over innemen. Wat wel kan? Gratis én legaal muziek downloaden en verspreiden via zogezegde ‘netlabels’, waarbij artiesten afstand doen van bepaalde auteursrechten.

Gratis én legaal

Het lijkt een vreemde combinatie, maar het bestaat. Een groot aantal muzikanten plaatst zijn muziek op een platenlabel op het internet (netlabel). Deze netlabels beoordelen, remasteren, zorgen voor de grafische afwerking en verspreiden de muziek, die dan gratis en legaal door iedereen kan gedownload worden. De netlabel artiesten doen hierbij afstand van bepaalde rechten (onder een Creative Commons licentie).

Dit walhalla bevindt zich op www.netlabelism.net.

In Het Belang van Limburg van afgelopen vrijdag verscheen een interessant bericht rond Sabamperikelen. Lees maar…

De Antilliaanse Feesten, een tropisch festival dat jaarlijks in de zomer wordt gehouden in het Antwerpse Hoogstraten, heeft een rechtszaak gewonnen tegen Sabam. De auteursrechtenorganisatie moet het geld dat deze zomer door een deurwaarder werd opgeëist, terugbetalen.

Deze zomer kreeg het festival in Hoogstraten bezoek van een deurwaarder die beslag legde op een deel van de inkomsten. Organisator Lode Verschueren ligt al jaren in de clinch met Sabam: hij verwijt de organisatie ondoorzichtigheid, en vindt dat de geïnde gelden – die worden doorgestort naar de auteurs van de muziek – nooit terecht komen bij de juiste mensen. Die zijn immers niet altijd aangesloten bij Sabam.

Gisteren kreeg Verschueren van de Turnhoutse rechtbank gelijk over het onrechtmatige optreden van de deurwaarder. Sabam moet de som teruggeven én de gerechtskosten terugbetalen. Voor de toekomst onderhandelt Verschueren verder met Sabam over een oplossing. “De rechten horen terecht te komen bij de auteurs van de muziek,” zegt Verschueren, die met het principe van Sabam geen probleem heeft. “Maar Sabam heeft meer vijanden dan vrienden. De organisatie werkt nog altijd te ondoorzichtig en dat past niet in de 21ste eeuw.”

Ook bij de Federatie van Muziekfestivals in Vlaanderen leeft de materie. Secretaris Serge Platel: “Onze gesprekken met Sabam over een nieuwe constructieve regeling voor festivals, zitten in een laatste stadium. Die zal beter aansluiten bij de afspraken die in andere landen gelden.” Wellicht wordt de nieuwe regeling vooral goed nieuws voor festivals die buiten de lijnen programmeren in genres als wereldmuziek, reggae of folk, en andere evenementen die groepen boeken die het zonder ondersteuning van grote firma’s moeten stellen.

Rechtvaardig, toch?

Vox heet hij, de podcast van Jérôme Colin. Wie de fok is Jérôme Colin zul je je afvragen. Euh, je kunt hem nog het beste omschrijven als de Dave Peters van Wallonië. Jérôme was het goudhaantje van de RTBF. Hij werkte voor La Deux (de uitzending Hep! Taxi) en vooral voor Pure FM, waar hij in oktober 2005 op straat werd gezet. Nu is hij terug met een wekelijkse podcast onder de naam Vox, gerealiseerd met de steun van Skynet. In de eerste aflevering o.a. Arctic Monkeys, Clap your hands say yeah en een verrassend interview met The Strokes. Checken die handel, al is het maar om je Frans wat bij te schaven. Très cool, oh oui baby!

50 miljoen euro. Dat is het mooie bedrag waarover Uradex beschikt. Uradex is een zogenaamde beheersvennootschap die de geïnde bedragen van de billijke vergoeding beheert. Naast auteursrechten (voor componist/schrijver) bestaat er immers ook nog zoiets als uitvoerende rechten (voor de muzikanten/producers/…). En of de artiesten daar recht op hebben! Ze werken er hard genoeg voor. Maar het geld moet wel tot bij hen geraken, en daar wringt nu het schoentje. Ze innen al een vijftal jaar, met terugwerkende kracht tot in 1996 en van de 50 miljoen euro die ze hebben verzameld, zijn er intussen toch al 300 000 euro bij de artiesten geraakt. Que! Waar zijn jullie mee bezig gasten? Beetje hulp nodig of wat? Lees maar de volgende passage uit De Standaard:

Uradex heeft in 2005 voor 7,5 miljoen euro ‘in verdeling gezet’. Dat is nog niet hetzelfde als ‘verdeeld’. De reële uitbetaling bedraagt rond de 300.000 euro… Uradex heeft een geldberg liggen. Als ze daar deeltjes uittrekken, kan er een lawine aan uitbetalingen ontstaan.

Uradex schermt met argumenten als complexiteit, maar daar hadden ze wel over mogen denken voor ze zich als beheervennootschap engageerden. Eens benieuwd of minister Verwilghen nu daadwerkelijk hun vergunning gaat intrekken.
Ander opmerkelijke vaststelling:

Bovendien gaat 80 procent van de inningen naar buitenlandse artiesten, voornamelijk uit Groot-Brittannië en Frankrijk. Van de rest gaat 85 procent van de geldmassa naar 15 procent van de Belgische artiesten.

Als het van Geert Bourgeois afhangt, zal dat binnenkort ook tot het verleden behoren

In De Morgen van vandaag lezen we een interessante passage over Apple en podcasting. De stap naar een eigen radiostation voor iedereen is daardoor weer een stuk kleiner geworden.

De podcast begon zijn populariteit bij de gewone gebruiker met radioaspiraties, die er een soort ‘audioblog’ mee kon maken. Later werd de technologie ook aangevat door professionele radiomakers, die ondertussen zowat allemaal een eigen podcast hebben. Nu wil Apple de podcast weer naar de gewone gebruiker brengen, die er op kleinere schaal mee kan communiceren. Met het programma GarageBand, dat het bedrijf meelevert bij elke nieuwe Maccomputer, kan de gebruiker in enkele minuten tijd podcasts maken, compleet met juist getimede achtergrondmuziek, foto’s uit zijn eigen collectie, en zelfs filmpjes.

De undergroundscene kan er alleen maar wel bij varen! Binnenkort trouwens meer nieuws over podcast en Clubcircuit. We broeden op iets…

en Clubcircuit ook! Zeker nu we op de blog van Pietel staan. Zwaai eens naar hem als je een concert meepikt in Het Depot in Leuven en je een fotograaf in de weer ziet aan de rand van het podium.

Minister Bourgeois heeft het vuur aan de lont gestoken door te pleiten voor meer Vlaamse muziek op de radio. De Standaard wijdt er zelfs een vraag van de week aan. We pikten er de twee meest interessante reacties uit:

Chokri Mahassine (SP.A), Vlaams parlementslid en organisator van Pukkelpop en Rimpelrock : ,,Onzin. Je kunt radiomakers niets opleggen. Zenders moeten natuurlijk een bepaald profiel hebben. Er is niets mis mee dat een zender zich toelegt op Vlaamse muziek, maar dat opleggen met quota is zware onzin. Straks gaan ze nog vastleggen welke nummers gespeeld moeten worden ook. Als politicus moet je vertrouwen hebben in de radiomakers. Laat die mensen toch hun job doen. Politici moeten zich bij hun eigen werk houden: een kader creëren, middelen voorzien, enkele regels in verband met reclame opstellen… Anders kun je evengoed zelf plaatjes gaan draaien.’’

Dat is nu eens gesproken zie! Radiomakers doen inderdaad hun best. We mogen de VRT op onze blote knietjes danken dat er een zender als StuBru bestaat. En als we niet tevreden zijn, kunnen we nog altijd zelf plaatjes draaien, toch?

Bart Caron, (Spirit), Vlaams volksvertegenwoordiger en lid van de Mediacommissie: ,,Akkoord, onze radio- en tv-stations moeten voldoende Vlaamse muziek draaien. Maar er is een belangrijke vraag nog niet beantwoord: wat verstaan we onder ‘Vlaams’? Mogen daar ook de liedjes van pakweg Filip Kowlier of Wannes Van De Velde bij? Ik neem aan van wel, maar ook van Ozark Henry of van Zornik? En van een populaire Congolese band uit Brussel? En die Turken aan de Schelde die op zovele wijkfeesten spelen? Laten we alstublieft geen onderscheid maken in de taal waarin wordt gezongen. Als het muziek is van mensen die in Vlaanderen wonen, zijn dat toch allemaal Vlaamse artiesten? Het gaat niet slecht. De Vlaamse muziek, in welke taal die ook wordt gebracht, is meer dan ooit te horen, op de radio, op rock en andere podia, in cultuurcentra enzovoort. Daar zit veel Nederlandstalig materiaal bij. Hou het daarbij, of roep zo nodig een Radio Uilenspiegel in het leven, zender van het levenslied. Als er geen vrije radio’s geïnteresseerd zijn, tenminste.’’

Mooie analyse van Bart Caron. Ook in de clubs blijven binnenlandse acts het goed doen. Vooral dankzij de steun van de openbare omroep. Trouwens: het zogenaamde “Vlaamse” levenslied van Laura Lynn is even Vlaams als een Volkswagen Polo. Après-ski liefhebbers kennen het Duitse origineel vast van een van hun sessies in Ischgl, Sölden of andere Mayrhofens. Ere wie ere toekomt dus

Beleidsmakers hebben niets liever dan mere cultuur op TV. Zo blijkt uit een artikel uit De Standaard van maandag:

Niettemin laat Weyts er geen twijfel over bestaan dat Bourgeois, en niet Anciaux, de initiatiefnemer is voor cultuur op tv. “Minister Bourgeois heeft altijd duidelijk aangegeven dat hij meer cultuur wil op tv.” Zoals Anciaux zich “een fan” noemt van het driesporenbeleid, staat zijn partijgenoot van weleer achter het driesporenbeleid van de VRT voor radio, tv en internet. Dat moet meer cultuuritems binnenbrengen in toegankelijke programma’s op generalistische netten (spoor 1), specifieke cultuurprogramma’s maken voor die netten (spoor 2) en een expliciet thematisch aanbod rond cultuur uitwerken op een aparte zender (spoor 3).

Wie zijn wij om daar nee tegen te zeggen? En toch blijkt dat er naar de “specifieke cultuurprogramma’s op die netten” weinig mensen kijken. Zo trekt het schitterende Brussel Vlaams weinig kijkers. Maar wie programmeert het dan ook op zondagmiddag, zoals in het verleden gebeurde? Verschillende TV-makers stelden vorig jaar nog koudweg dat “muziek op TV niet werkt”. Moeten mensen die niet in cultuur geloven er dan mee aan de slag? Beetje vreemd, niet. Wij bekijken de verdere ontwikkelingen met argusogen.