clubcircuit.be

Als alles goed gaat, starten de Provinciale Hogeschool Limburg en de Muziekodroom vanaf 2007 met een professional bacholor in de pop- en rockmuziek. Je zult er kunnen afstuderen als muzikant, technicus of manager. Fantastisch toch? Had zoiets 20 jaar geleden maar bestaan!

Als dat maar goed afloopt. Ik bewaar goede herinneringen aan optredens van de Tröckener Kecks in mijn jonge tijd, maar vraag me wel af wat Rick de Leeuw nu komt doen als presentator van het nieuwe cultuurprogramma op Canvas. Hopelijk doet hij het beter dan vorig jaar tijdens de Zamu Awards, want dat behoorde tot de categorie “tenenkrullend slecht”.

De leeuw in Vlaanderen wordt een talkshow doorspekt met beeldfragmenten en korte reportages. De Leeuw noemt zich een ,,ingeburgerde buitenstaander” die zo onbevangen mogelijk wil kijken naar wat er in Vlaanderen gebeurt op het vlak van kunst en cultuur. ,,Ik zal heel simpele vragen stellen”, zo beloofde De Leeuw vorige zaterdag in een interview met De Standaard.

Tja, stel je voor dat hij moeilijke vragen zou stellen. Dat is toch niets voor meerwaardezoekers

In september vorig jaar programmeerde Democrazy hen al in de Vooruit. In april kom ze langs in Petrol. We spoorden beelden op van vroeger (Love Like Blood) en nu (Hosannahs from the bassment of hell). Indrukwekkend…
Toen


En nu

Bert Anciaux’ zet blijft niet onopgemerkt. Zo wist De Morgen te vertellen dat er op de gouden plaat, die Kate Ryan van minister Anciaux mocht ontvangen, een knoert van een spelfout prijkte: je ‘t adore. De pipo’s van het ontwerpbureau mogen nu een nieuwe gouden plaat in elkaar knutselen. Hoe dan ook, hier en daar gaat het ook over de kern van de zaak. Zo vindt Christian Pierre, manager van dEUS, in de Gazet van Antwerpen dat Kate Ryan die steun verdient. Wel stelt hij zich terecht vragen over de grootte van het bedrag.

“Ik vind dat het wél over een groot bedrag gaat”, zegt Christian Pierre. “Voor onze toer in Amerika (Tom Barman en co zitten nu in Texas, red.) spreken we over een soortgelijk budget, maar wij betalen daar tien man van die tot veertien uur per dag werken. Ik vermoed dat dat hogere kosten met zich brengt dan een play- backoptreden in een tv-show.

Ja maar Christian, jullie hebben dan ook geen visagiste, styliste of andere -isten mee. Gewoon artisten.
Maarten Quaghebeur, voorzitter van de Music Managers Federation, vindt het vooral een gemiste kans voor de culturele investeringsmaatschappij, die binnenkort van start gaat. Daar geven we hem groot gelijk in.

“Het bedrag, 60 000 euro, klinkt misschien groot, maar is wel gerechtvaardigd”, eindigt Quaghebeur. “Als je een internationale campagne op poten wilt zetten, kost dat zoveel. Een dEUS-tournee is duurder. Ik hoop alleen dat de aandacht voor populaire muziek niet beperkt wordt tot die 60.000 euro.”

Tja, afwachten he. Als Kate echter even lang moet wachten op haar beurs als de andere partijen die recht hebben op subsidies, zal vliegtuig, hotel en crew zelf mogen betalen, vrees ik. Naar jaarlijks gebruik was het ook dit jaar immers weer lang wachten op de voorschotten van de toegekende subsidies. Kan er daar eindelijk eens iets aan worden gedaan?

Minister Anciaux stelt terecht dat ook ‘popmuziek’ subsidies verdient. En dus mag Kate Ryan op zijn kosten (en die van de VRT en platenfirma EMI) op promotour door Europa. Om promotie te maken voor haar Eurosong single. Bedoeling is om zo Vlaanderen meer bekendheid te geven. Is dit wel de goede manier om dat te doen? Kate vertegenwoordigt België op Eurosong, niet Vlaanderen. Het zal hoe dan ook ‘Belgium, 12 points’ zijn en niet ‘Flanders’. En is het dan tegelijk ook niet beter om te kiezen voor een inzending die wat origineler klinkt? Genre Pas de Deux of Telex misschien. Het is toch ook maar dankzij bijzondere en sterke figuren als Walter Van Beirendonck en Bikkembergs dat Antwerpen als modehoofdstad een begrip werd. Misschien moeten we voor volgende keer Daan toch eens polsen.

De provincie Vlaams-Brabant onderzoekt blijkbaar de mogelijkheid een deel van de opnamekosten van demo’s op zich te nemen en op die manier jonge muziekgroepen te steunen. De provincie geeft geen subsidies meer voor repetitielokalen in de regio. Provincieraadslid en schepen Herman Pelgrims wou daar een alternatief tegenover stellen.
Dit lijkt me niet zo een goed idee. Een groep moet kunnen spelen om optredens te versieren en ervaring op te doen. OK, uiteraard moet je een demo hebben, maar speelmogelijkheden en repetiefaciliteiten zijn nog veel belangrijker. Misschien twee keer nadenken alvorens een idee te lanceren?

Uit de laatste metingen blijkt dat StuBru weer gestegen is. In De Morgen lezen we daarover het volgende:

Tussen 30 oktober en 24 december steeg het marktaandeel van de zender met 2,1 procent tegenover de vorige meting in de herfst van vorig jaar. De Kippensoepactie van Wim Oosterlinck ten voordele van Pakistan is daar niet vreemd aan.

Ha. Wij hebben daar een andere verklaring voor: het Clubside Down effect! Na de knappe live-uitzendingen van eind oktober heeft muziekminnend Vlaanderen StuBru weer aan de borst gedrukt. Sorry Wim, maar ‘t is dankzij ons

Mooie recensie in De Standaard van het concert van Frank Vander Linden vorige zaterdag in de uitverkochteN9. Vrijdag staat hij ook nog in De Zwerver

Dat Frank Vander linden meer kan dan alleen stevig rocken, wisten we al. Maar dat het intieme duo-project Late Night zó goed zou werken, hadden we niet verwacht.
E. Alles werd ingezet op sfeer, tijdens de première die De Mens-frontman Vander linden zaterdagavond in de N9-Villa in Eeklo speelde. ,,Zonder verlangen”, met alleen gitaar en stem, gaf al meteen aan waar het die avond om zou draaien: de essentie van de songs, ontdaan van alle ballast. ,,Al heel mijn leven / Ben ik op zoek naar het geheim / Van een leeg en rustig leven / Ver van lust en zonder pijn”, zong Vander linden, en we geloofden hem. Een sterke opener.

,,Leve Sint-Valentijn” was het vervolg: een vertaling van ,,My Funny Valentine”, aangekondigd als een ,,anti-liefdeslied”. Die song is al duizenden keren herwerkt, zowat iedereen in de jazzwereld heeft er wel zijn eigen versie van, maar het zijn uitzonderingen die de bittere, cynische ondertoon van het nummer weten te vatten.

Vander linden slaagde daar maar al te goed in. Door die vertaling bleek trouwens nog maar eens hoe sterk de man is met woorden. Zijn songteksten zijn bedrieglijk eenvoudig, maar dikwijls messcherp, balancerend op de grens tussen ironie, sarcasme en ontroering. Of wat moet je anders denken van een zin als ,,Marleen, ook al heb je er maar één, het blijft een prachtig been”?

Bij die eerste regel, gezongen na een paar grappen over Eddy Wally, lachte het publiek nog uitbundig (een beetje gegeneerd, dat wel, maar toch) Рtot bleek dat dit een z̩̩r gemeend liefdeslied was.

Na de ietwat verwrongen Valentijnswensen werd pianist Klaas Gaublomme op het podium geroepen, en schakelde het duo over op enkele hits van De Mens. ,,Irene” klonk goed in die kale vorm, en ,,Seks verandert alles” nog beter. Gaublomme speelde perfect in op de tekst, en wisselde gevoelige stukken af met stevige mokerslagen op zijn klavier.

Jammer genoeg kon de pianist die creativiteit niet doorzetten in de rest van het concert: af en toe stoorde zijn gebrek aan vindingrijkheid. Maar we willen daar niet te veel over vallen: het klikte erg goed tussen de zanger en de pianist, en dat zorgde voor een perfecte, intieme sfeer.

Die sfeer was ideaal om een boel nummers van De Mens, en af en toe ook een cover, grondig te verbouwen. (Het was ons trouwens nog nooit opgevallen hoe dicht de stem van Vander linden bij die van Lou Reed ligt, tot we de erg mooie, ontroerende cover van ,,Caroline Says” hoorden.)

Zowel de covers als de eigen songs bleven stevig overeind in de sobere duo-vorm. Muzikanten die zonder bas en drums op de scène staan, hebben maar weinig om op terug te vallen: er is geen comfortabel vangnet voor als er iets misgaat, er staat niemand achter je die stiltes opvult. Je staat, als het ware, naakt op het podium. Vander linden en Gaublomme namen het risico, en kwamen er goed mee weg.

Niet dat alles vlekkeloos verliep. Dit was de première van Late Night, en af en toe ging het er nog een beetje rommelig aan toe. Toen Vander linden ,,Miss België” (een ,,vertaling” van een nummer van Flip Kowlier) wou inzetten, bleek dat hij de eerste zin vergeten was. Pijnlijk als je dat meemaakt, natuurlijk, maar eigenlijk kon het helemaal geen kwaad.

Het voorvalletje paste perfect in de kwetsbare, open houding die de twee muzikanten aannamen. In de kleine N9-villa kwam die kwetsbaarheid erg geloofwaardig over, en dat maakte heel wat nummers nog extra ontroerend. Late Night is een heel sterk project, dat straks hopelijk een vervolg krijgt op cd.

Late Night, gezien op zaterdag 4 maart in N9-Villa in Eeklo.

www.demens.be/agenda

In het begin reageerden de mensen nogal lacherig op Metro, maar intussen heeft de gratis krant zich een stevige vaste stek in het Belgische medialandschap weten te veroveren. En niet met goedkope en bangmakende drek zoals HLN, maar wel met korte en spitse artikels. Nu hebben ze een nieuwe site, met dagelijks een kort (en vaak grappig) opiniestuk van hoofdredacteur Dirk Selleslagh. Op video dan nog.

Ooit begonnen als klein groepje in de clubs, en nu wereldsterren. Met een eigen podcast. Net zoals Democrazy trouwens. Liefhebbers van dEUS moeten de volgende link zeker eens checken: http://deuspodcast.blogspot.com/