Je zou het denken als je het verslagje leest dat Bert Anciaux op zijn weblog schreeft over zijn bezoek aan Pukkelpop.
Gisteren samen met Steve naar Pukkelpop geweest. Dat zijn twee aangename vliegen in één klap.
Pukkelpop is een der laatste grote onafhankelijke popfestivals van ons land. Internationaal geroemd en toch blijft Pukkelpop een menselijk festival. Ik ga graag naar dit festival. Ik moet toegeven dat ik het overgrote deel van de groepen niet ken. Ze leren me ontdekken wat er vandaag allemaal leeft. Organisator Chokri Mahassin is een goede maat. Dit Vlaams Parlementslid kan in geen geval verweten worden dat hij voeling mist met de jeugd. Beter dan wie ook kent hij de nieuwe trends, de nieuwe rages. Hij leert de jonge Vlaming internationale muziek waarderen en tegelijk geeft hij een fantastisch podium voor nieuw talent.
Tijdens de drie dagen Pukkelpop worden
meer dan 160 groepen geprogrammeerd. Dat is – denk ik – nooit gezien.
Sorry om je idyllische beeld te doorprikken, Bert, maar er zijn heus nog wel meer onafhankelijke popfestivals in België. Al van Cactus of Ten Days Off of Leffingeleuren gehoord. En ik weet trouwens niet of Pukkelpop wel zo onafhankelijk is als je denkt. En steek alsjeblieft ook niet alle pluimen op Chokri’s hoed. Zelf is hij de voeling wat kwijt met wat er echt leeft, maar hij laat zich gelukkig goed omringen. En als je nog eens meer dan 160 groepen wilt zien op een festival, moet je maar eens naar Dour Festival afzakken. Wij hebben er elk jaar een tent met het Clubcircuit. Geef maar een seintje als je wilt komen.